سینمای ایران با شوک خبری بزرگی روبه‌رو شده است؛ خبری که به سرعت در فضای مجازی دست‌به‌دست می‌شود و حکایت از پایان حضور یکی از ستاره‌های محبوب بر پرده نقره‌ای دارد. موضوع خداحافظی الناز شاکردوست از بازیگری حالا دیگر در حد شایعه نیست و با انتشار متنی سراسر احساس و گلایه، رنگ واقعیت به خود گرفته است. این تصمیم ناگهانی در شرایطی گرفته شده که فضای هنری کشور تحت تأثیر حوادث دی‌ماه ۱۴۰۴ و البته اظهارات بحث‌برانگیز یکی از مجریان شبکه افق، روزهای پرالتهابی را می‌گذراند و به نظر می‌رسد کاسه صبر برخی از اهالی هنر لبریز شده است.

آنچه ماجرای خداحافظی الناز شاکردوست از بازیگری را متمایز می‌کند، پیوستن او به موجی است که رسانه‌ها از آن با عنوان «دومینوی کناره‌گیری» یاد می‌کنند. پیش از این، امیرمحمد زند، بازیگر باسابقه کشورمان نیز با انتشار پستی قاطعانه اعلام کرده بود که دیگر با صداوسیما همکاری نخواهد کرد. در همین راستا، روشنک عجمیان نیز بر تصمیم پنج سال پیش خود مبنی بر فاصله گرفتن از تلویزیون مهر تایید زد و اعلام کرد که هرگز باز نخواهد گشت. اما بیانیه خانم شاکردوست به دلیل جایگاه او در سینما و لحن سوگوارانه‌اش، بازتابی به مراتب گسترده‌تر داشته و واکنش‌های بسیاری را برانگیخته است.

در متن این بیانیه که پس از حوادث اخیر منتشر شده، او با ادبیاتی صریح و دردناک نوشته است: «من عزادار عزیزانم هستم. کدام جشنواره؟ کدام جشن؟ من در جشنی شرکت نخواهم کرد.» او در ادامه با اشاره مستقیم به وضعیت موجود تاکید کرده: «نه، دیگر هرگز در این خاکی که بوی خون می‌دهد نقشی بازی نخواهم کرد. این نقش اصلی من است! زمستان خونین ۱۴۰۴.» این جملات نشان می‌دهد که تصمیم برای خداحافظی الناز شاکردوست از بازیگری، نه یک انتخاب شغلی، بلکه واکنشی عمیق به شرایط اجتماعی و سیاسی روز است؛ واکنشی که پرسش‌های جدی را درباره آینده رابطه هنرمندان و نهادهای رسمی مطرح می‌کند.