«وقتی پوستِ تردِ مرغ زیرِ کارد خش‌خشی صدا می‌کند و عطرِ آلو و گردو از قلبش بیرون می‌زند، یعنی جادو اتفاق افتاده است!»

مواد اصلی:

مواد داخل مرغ شکم پر:

گام اول (مرینیت طلایی): مرغ را کاملاً شسته و خشک کنید. تمام قسمت‌های داخلی و بیرونی مرغ را با مخلوط زعفران، آب‌لیمو، نمک، فلفل و کمی کره ماساژ دهید.

فوت شف‌گری : برای اینکه مرغ شما بوی ضخم ندهد و گوشتش تا مغز طعم‌دار شود، حتماً زیر پوستِ سینه و ران را آرام باز کرده و از مواد مرینیت به آنجا تزریق کنید یا با دست بمالید.

گام دوم (آماده‌سازی مغز مرغ): پیاز را تفت دهید تا طلایی شود. سپس گردو، آلو، زرشک و سبزی‌های معطر را اضافه کنید. در انتها رب انار را ریخته و مواد را یک تفت کوتاه بدهید.

گام سوم (پر کردن و بستن): داخل شکم مرغ را با مواد آماده شده پر کنید. حالا با نخ و سوزن مخصوص آشپزی، شکم مرغ را بدوزید و پاها را به هم ببندید تا موقع پخت وا نرود.

گام چهارم (پخت نهایی): مرغ را در ظرف پیرکس چرب شده قرار دهید. روی ظرف را فویل بکشید و به مدت ۱.۵ ساعت در فر ۱۸۰ درجه قرار دهید.

فوت شف‌گری : در ۳۰ دقیقه پایانی، فویل را بردارید و هر ۱۰ دقیقه یک‌بار، از آب و روغنی که ته ظرف جمع شده با قاشق روی پوست مرغ بریزید تا پوستش کاملاً طلایی، برشته و براق شود.

تاریخچه: مرغ شکم‌پر در فرهنگ غذایی ایران، به‌ویژه در مناطق شمالی (مازندران و گیلان)، جایگاه ویژه‌ای دارد. این غذا در گذشته به عنوان غذای اصلی در شب‌های عید و جشن‌های عروسی سرو می‌شده و نمادی از فراوانی و مهمان‌نوازی است.

سرو: مرغ را در یک دیس بزرگ قرار دهید. دور آن را با چلو زعفرانی، پیاز داغ، آلوهای پخته شده و چند قاچ نارنج تزیین کنید. آبِ غلیظِ جمع شده در ته ظرف را به عنوان سس در کنار غذا سرو کنید.

«لذتِ خلقِ یک طعم، هدیه‌ی شف ویتریو به سفره‌های شما. نوش جان!