یک سفر کوتاه و خوشمزه به شمال ایران؛ جایی که ترکیب ساده گوشت و گوجه‌فرنگی، به معجزه عطر و طعم تبدیل می‌شود!

۱. تفت دادن پایه: پیازهای نگینی را در تابه با روغن تفت دهید تا طلایی و سبک شوند. سپس سیر رنده‌شده و زردچوبه را اضافه کنید و فقط در حد بلند شدن عطر سیر تفت دهید (مراقب باشید سیر نسوزد).

۲. افزودن گوشت: گوشت چرخ‌کرده را به پیاز و سیر اضافه کنید. حرارت را کمی بالا ببرید و مدام هم بزنید تا گوشت تغییر رنگ دهد و آب آن کشیده شود.

فوت شف‌گری ۱: راز رنگ عالی واویشکا در این مرحله است: رب گوجه‌فرنگی را قبل از اضافه کردن گوجه‌های تازه، در گوشه‌ای از تابه با کمی روغن جداگانه تفت دهید تا خامی آن گرفته شود و رنگ باز کند، سپس با گوشت مخلوط کنید.

۳. ترکیب گوجه و چاشنی: گوجه‌فرنگی‌های خرد شده را به تابه اضافه کنید. نمک، فلفل سیاه و کمی دارچین بزنید. درب تابه را بگذارید و اجازه دهید گوجه‌ها نرم شوند و سس غذا غلیظ شود.

فوت شف‌گری : واویشکا نباید آبکی باشد، اما نباید خشک هم بشود. در ۱۰ دقیقه آخر پخت، آبغوره یا آب‌نارنج تازه را اضافه کنید تا آن طعم ترش و ملس شمالی به خورد گوشت برود. اگر دوست دارید طعمی اصیل‌تر داشته باشید، کمی گلپر هم در آخر کار روی غذا بپاشید.

۴. آماده‌سازی سیب‌زمینی: در یک تابه جداگانه، سیب‌زمینی‌های نگینی را سرخ کنید تا طلایی و برشته شوند.

۵. مرحله نهایی: واویشکا را در ظرف سرو بریزید و سیب‌زمینی‌های سرخ‌شده را کنار یا روی آن بریزید. اگر دوست دارید به سبک قهوه‌خانه‌های سنتی گیلان عمل کنید، در مرحله آخر دو عدد تخم‌مرغ روی گوشت بشکنید و صبر کنید تا سفیده‌ها ببندند.

تاریخچه کوتاه ریشه واویشکا به آشپزی روسی برمی‌گردد که پس از جنگ جهانی دوم و ورود روس‌ها به گیلان، وارد فرهنگ غذایی شمال ایران شد. نام این غذا هم از کلمه روسی “Vavishka” گرفته شده است.

نحوه سرو واویشکا هم با نان تازه (بربری یا سنگک) و هم با کته شمالی (برنج دمی) سرو می‌شود. مخلفات کنار آن معمولاً ترشی سیر، زیتون پرورده یا سبزی خوردن تازه است.

لذتِ خلقِ یک طعم، هدیه‌ی شف ویتریو به سفره‌های شما. نوش جان!