عطر سبزی‌های تازه که در روغن داغ می‌رقصند، شاید آشناترین و اشتهاآورترین بوی آشپزخانه‌های ایرانی باشد که هیچ‌وقت تکراری نمی‌شود.

۱. آماده‌سازی سبزی‌ها: سبزی‌ها را بشویید و اجازه دهید کاملاً آبشان کشیده شود. سپس آن‌ها را ریز و یکدست ساطوری کنید. خیس بودن سبزی باعث می‌شود کوکو آب بیندازد و شل شود.
(اگر از سیر سبز به جای سیر حبه ای استفاده کنید کوکو عطر بهتری خواهد داشت)

۲. ترکیب مواد: تخم‌مرغ‌ها را در یک کاسه بزرگ بشکنید و با چنگال یا همزن دستی خوب بزنید تا از لختگی درآیند و کمی کف کنند. سپس ادویه‌ها (نمک، فلفل، زردچوبه) و سیر رنده‌شده را اضافه کنید.

فوت شف‌گری : برای اینکه کوکو سبزی شما پف‌دار و ترد شود، نصف قاشق چای‌خوری بیکینگ پودر یا یک قاشق غذاخوری ماست چکیده به مایه تخم‌مرغ اضافه کنید. این راز پوکی بافت کوکو است!

۳. افزودن مخلفات مجلسی: سبزی‌های خرد شده، گردو، زرشک و آرد را به مایه تخم‌مرغ اضافه کنید و خوب هم بزنید تا مواد کاملاً یکدست شوند.

۴. سرخ کردن: روغن را در تابه نچسب بریزید و صبر کنید تا کاملاً داغ شود. مایه کوکو را یکباره در تابه بریزید و با پشت قاشق سطح آن را صاف کنید.

فوت شف‌گری : در ۵ دقیقه اول پخت، درب تابه را بگذارید تا کوکو مغزپخت شود و پف کند. اما بعد از آن درب را بردارید تا سبزی‌ها عرق نکنند و کوکو خمیر نشود. وقتی یک طرف کاملاً سرخ شد، آن را برش بزنید و برگردانید.

تاریخچه: کوکو یکی از قدیمی‌ترین شیوه‌های آشپزی در فلات ایران است که شباهت زیادی به فریتاتای ایتالیایی دارد. با این تفاوت که در نسخه ایرانی، حجم سبزیجات نسبت به تخم‌مرغ بسیار بیشتر است و طعم قالب، طعم سبزی است.

نحوه سرو کوکو سبزی یار دیرینه‌ی نان سنگک تازه، خیارشور، گوجه‌فرنگی و ماست موسیر است. سرو آن کنار پلو (به‌خصوص سبزی‌پلو با ماهی) نیز ترکیبی بی‌نظیر می‌سازد.

لذتِ خلقِ یک طعم، هدیه‌ی شف ویتریو به سفره‌های شما. نوش جان!